บันทึกลับปีศาจแสนซน

แว่บเดียวก็ผ่านไปแล้ว 4 เดือน

 

ก็มีสุขและเศร้าปนกันไปกับการที่ต้องไปอยู่ไกลบ้าน

 

คิดแล้วก็อดขำไม่ได้ สุดท้ายก็ต้องเป็นหนุ่มโรงงาน 555

 

ใครหนอจะคิดสมัยเด็กอยาก เรียนวิศวะ อยากอยู่ มธ สาวสวย

 

เอาเข้าจริงใจไม่สู้ อยู่ได้แว่บเดียว อยู่หอเหงา  แล้วก็อยากเรียนเครื่องกล

 

แต่เกรดท่าทางจะไม่รอดถอดใจตั้งแต่ต้น  ชีวิตผลิกโผล่มาเรียน บริหาร  555

 

ผ่านไปห้าปีกว่าๆ กลับมาทำงาน เกี่ยวกับเครื่องกล เกี่ยวกับ รถยนต์ ต้องทนอยู่หอ

 

ห่างไกลบ้าน จึ้ยส์ คิดไปก็แปลก ถ้าเรารู้เรื่องวิศวะงานวันนี้คงสนุก แต่คิดอีกทีถ้าเรายังเรียนวิศวะ

 

เกรดเราก็คงไม่ถึงแล้วก็คงไม่มีโอกาสมาทำตรงนี้ ถ้าไม่เคยท้อไม่ยอมสู้ ณ วันนี้อาจเป็นวันแรกที่เราถอยก่อนจะสู้

 

ชีวิตคนเรานี่แปลกดีเนอะ  ^-^'

 

ผ่านโปรกันซะที จากงานสี่เดือน บอกตรงๆว่ายังงงๆ กับงานทุกวี่วัน และอนาคตกับงานที่กำลังจะเพิ่มเติมเข้ามา

 

แต่มันคงจะทำให้ชีวิตกล้าแกร่งขึ้นมั้ง ^-^' ถ้ารอดก็เจ๋ง........ ถ้าไม่รอดจุกแน่กรูคราวนี้

 

มองย้อนไปเหมือนคนครึ่งๆกลางๆ ทำอะไรไม่เคยเต็มที่ ไม่รู้ลึกรู้จริงแต่ก็นั่นล่ะนะ ด้วยนิสัยแบบนี้ละมั้ง

 

ไอ้เราถึงได้อยู่รอดได้ในการจัดการ   เรียนวิดวะมาหน่อย ดู drawing ไม่งงมาก เรียน jap มาหน่อย

 

อ่านลิสต์ part ได้บ้าง ฟังเค้าคุยกันพอไหว เคยอยากเรียนนิติ ทำให้ อีกหน่อยต้องดูงานสัญญาด้วยคงไม่ปวดกบาลมาก

 

555 ชีวิตคนเรา บางคนอาจมองว่า เคยเสียเวลา ไปโดยเปล่าประโยชน์  แต่ในความจริงมันคงไม่เป็นไปอย่างนั้นหรอกมั้ง

 

ในวันข้างหน้า มันคงจะมีอะไรสักอย่าง ที่ทำให้เรารู้สึกว่าเวลาที่เคยเสียไปอย่างเปล่าประโยชน์มันมีค่าบ้างไม่มากก็น้อย

 

ชีวิตไม่สิ้นก็ต้องดิ้นกันไป ^-^ ว่าแต่อยู่ในโรงงานนานๆ เห็น CIVIC บ่อยๆ อยากได้จัง T-T

กลับเข้ามาแวะบ้าน หลังจากไปทริป Mgt อันทรหดอดทน

 

ใครจะรู้บ้างว่าการเดินทางจาก ม เกษตร ต้องใช้เวลาตั้ง 8 ชั่วโมงโอ้แม่เจ้า

 

เดินทางผ่านจุดพัก มอเตอร์เวย์ไปได้สักพัก รถเสีย

 

ตกหลุม ยางข้างซ้ายไปสองเส้น โชคดีคุณ นุ ขับตามมา

 

รถคุณอู๊ด ก็เลยมีล้อครบสี่ล้อ จากการบริจาคยางสำรองของคุณนุ

 

เฮอๆ ได้เปลี่ยนยางก็งานนี่แหล่ะ ริมถนน ก็งานนี้แหล่ะ

 

เปลี่ยนกันจนเสร็จ เย้จะได้ออกรถต่อ  ฉิบหาย แบตหมด

 

รอกันต่อไป จนมีพี่ใจดี ขับรถผ่านมาเอาสายไฟ ต่อแบตให้

 

ออกเดินทางกันต่อ ............ เรื่องราวมันน่าจะหยุดแค่ ไปเลท

 

อนิจจา ย้ายมานั่งรถนุ ฉิบหาย ลงหลุมที่แถวเขาเขียว ล้อหน้าขวาไป

 

จบกัน เที่ยงคืนยัน ตีสี่ T-T กว่าที่จะได้รับความช่วยเหลือจากพี่ของนุ

 

และออกเดินทางต่ออีกรอบจนถึงที่หมาย ตอน เกือบๆหกโมง

 

สรุปแล้วการเดินทางเที่ยวนี่เปิดโลกทัศน์ในการไปเที่ยวให้ข้าพเจ้าจิงๆ

 

ว่างๆ มาอัพใหม่ไปดีก่า บ๋ายบายๆ

 

 

 

 

 

วันนี้ตื่นแต่เช้าไป โรงพยาบาลนวนคร

ตอนไปสอบกะสัมภาษณ์ผ่านบ่อยได้เข้าก็วันนี้

เข้าไปตกใจ โอ้สภาพ...เดินทะลุไปตึกตรวจสุขภาพ

นี่หรือที่ตรวจแรงงานไปต่างประเทศ ^-^'

วัดความดัน ตรวจฉี่ ตรวจเลือด เอ๊กเรย์ปอด 

ในที่สุดก็ได้ผลหมอบอกผ่าน ไม่มีปัญหา

และก็พบว่ากรุ๊ป b และไม่มีไวรัสตับอักเสบ b 

อยู่มานานเพิ่งจะได้ตรวจไวรัส แหะๆ

ในที่สุดก็มีที่รับเข้าทำงานซะที

ถึงจะไกลไปหน่อยแต่ก็ Honda อะนะ

ตรวจร่างกายหวังว่าจะผ่าน ....

แต่จะทำได้ไหม GP ( ต่อรองใครไม่เก่งด้วย )

คงจะเหงาแน่ๆไปอยู่ อยุธยา คิดถึงทุกๆคนนะค้าบ

เริ่มต้นกันใหม่กับ Space หลังจากทิ้งร้างมานาน หลังจากนี้ไปคงมีอะไรใหม่ๆมากมายล่ะมั้ง